Możliwość wyczerpania się zapasów paliw kopalnych oraz obawy o stan środowiska naturalnego człowieka znacznie zwiększyły zainteresowanie odnawialnymi źródłami energii i w konsekwencji doprowadziły do dużego wzrostu ich zastosowań w wielu krajach. Niewyczerpalnym i czystym ekologicznie źródłem energii jest m.in. energia promieniowania słonecznego, a najprostszym urządzeniem do jej praktycznego wykorzystania jest kolektor słoneczny. W przeciwieństwie do tradycyjnej energetyki, polegającej na spalaniu kopalin, energia słoneczna jest powszechnie dostępna, dlatego najefektywniej może być wykorzystana lokalnie, w sposób zdecentralizowany w miejscu, gdzie występuje zapotrzebowanie na ciepłą wodę, a w okresach przejściowych na dogrzewanie budynków mieszkalnych. Modelem, do którego należy zmierzać, są tysiące małych instalacji słonecznych u prywatnych użytkowników oraz większe instalacje w budynkach wielorodzinnych. Prawidłowo zaprojektowane i wykonane instalacje solarne mogą pokrywać 50 ÷ 60 % rocznego zapotrzebowania na energię cieplną dla podgrzania ciepłej wody użytkowej.

 

Wysoka efektywność W polskich warunkach klimatycznych roczny zysk energetyczny z 1m² kolektora wynosi ok 500 kWh. Woda może być ogrzewana energią słoneczną przez 240 dni w roku.

 

Długa żywotność

 

Materiały stosowane do produkcji są odporne na korozję. Absorber wykonany z miedzi jest niklowany i jednostronnie pokryty wysoko selektywną warstwą pochłaniającą promieniowanie słoneczne. Takie wykonanie kolektora zapewnia najwyższą jakość i trwałość minimum 25 lat.

 

Prosty montaż

 

Firma zapewnia wszystkie niezbędne elementy do montażu słonecznych systemów grzewczych

 

 

 

Ogrzewanie wody

 

Do ogrzewania wody użytkowej w domach mieszkalnych, hotelach, domkach kempingowych, w obiektach sportowych i rekreacyjnych, szkołach; wody technologicznej w małych zakładach przetwórstwa owocowo-warzywnego, mleczarniach, zakładach mięsnych.

 

Ogrzewanie budynków

 

Przy odpowiednim doborze parametrów instalacji słonecznej możliwe jest ogrzewanie pomieszczeń w okresach przejściowych (wiosna – jesień).

 

 

 W przypadku basenów otwartych podgrzewanie wody kolektorami słonecznymi umożliwia przedłużenie sezonu kąpielowego o około 2 miesiące; w basenach krytych ogranicza zużycie energii na podgrzewanie wody kąpielowej i wody do natrysków.

Absorber zastosowany w kolektorach słonecznych jest wykonany z segmentów, z których każdy składa się z miedzianej płytki połączonej z rurką miedzianą za pomocą zgrzewania ultradźwiękowego, co pozwala na doskonałe przekazywanie ciepła do czynnika grzewczego oraz wysoką wydajność. Płytki absorbera są pokryte obustronnie warstwą niklu, a od strony czynnej warstwą czarnego chromu lub są pokryte wysoko selektywna warstwą wykonaną w technologii BlueTec. Pokrycia te zapewniają powierzchni absorbera wysoką absorpcję pozyskiwanej energii słonecznej.

 

 

W celu ograniczenia strat z kolektora słonecznego posiada on pod absorberem izolację cieplną z niepalnej wełny mineralnej o grubości 50 mm oraz izolację cieplną o grubości 30 mm.

 

 

Rurka miedziana o średnicy zewnętrznej Ø8 mm.

 

 

Rurka zbiorcza wykonana jest rury miedzianej o średnicy zewnętrznej Ø18. Zakończona jest gładkimi końcówkami do łączenia za pomocą złączek zaciskowych.

 

 

Obudowa wykonana jest z blachy aluminiowej oraz kształtowników aluminiowych w kolorze naturalnym lub brązowym.

 

 

Szyba wykonana jest z specjalnego gradoodpornego pryzmatycznego hartowanego szkło solarnego o grubości 4 mm o niskiej zawartości tlenków żelaza Fe2O3 i wysokiej przepuszczalności (91%) promieni słonecznych.

Podstawowym elementem instalacji solarnej są kolektory słoneczne, montowane najczęściej na dachach budynków mieszkalnych lub gospodarczych. Spotyka się również rozwiązania, w których kolektory montowane są przy fasadach. Najkorzystniej jest, gdy zamontowane są bezpośrednio nad lub obok punktów rozbioru wody (łazienka, kuchnia itp.). Ogranicza się w ten sposób długość rur łączących i zmniejsza straty energii cieplnej podczas przepływu czynnika grzewczego. Montaż kolektorów na dachach wykonywany jest poprzez umieszczenie ich na specjalnych konstrukcjach wsporczych.

 

Zasobnik solarny

 

Energia słoneczna dostępna jest tylko w ciągu dnia i to z losową zmiennością. Aby mogła być efektywnie wykorzystana w systemie grzewczym, musi być akumulowana. Do tego celu służą akumulacyjne zasobniki wodne z izolacją termiczną wykonaną z pianki poliuretanowej albo wełny mineralnej o grubości 55 do 75 mm. Zaopatrzone są w rurowe bądź płaszczowe wymienniki ciepła. Najbardziej popularnymi są te wyposażone w rurowe wymienniki, czyli wężownice. Wyróżniamy zasobniki z jedną i z dwiema wężownicami: Zasobnik z jedną wężownicą jest najczęściej wykorzystywany w takich układach, które zostają rozbudowywane o instalację solarną, a której nie przewidywano na etapie budowy kotłowni. Zasobnik z dwiema wężownicami jest najbardziej optymalnym rozwiązaniem dla akumulowania energii pozyskanejz instalacji solarnej. Charakteryzuje się dobrym uwarstwieniem temperatury wody i można go zasilać z więcej niż jednego źródła (np. kolektory słoneczne i dowolne źródło o energii konwencjonalnej). Posiada on wbudowane dwa wymienniki w postaci wężownic: dolnej, do której podłączamy instalację solarną oraz wężownicy górnej, do której podłączamy źródło konwencjonalne wykorzystywane w okresie słabego nasłonecznienia. Występują również opcje z dodatkowym kompletem grzejnym w postaci grzałki elektrycznej. W przypadku zastosowania takiego rozwiązania można nieco obniżyć nakłady na koszty inwestycyjne.

 

 

Sterowanie pracą solarnej instalacji grzewczej odbywa się przy pomocy regulatorów współpracujących z czujnikami temperatury i uruchamiających pompę obiegową lub cyrkulacyjną. Zadaniem regulatora jest załączenie pompy wówczas, gdy różnica temperatur jest wystarczająca dla wymiany ciepła pomiędzy czynnikiem roboczym w kolektorze a czynnikiem ogrzewanym w zbiorniku lub wymienniku. Regulator zabezpiecza również układ przed przekroczeniem maksymalnej wartości temperatury w zasobniku lub kolektorze.

 

Układ pompowy

 

Do wymuszenia obiegu medium w instalacjach cieczowych wykorzystuje się pompy napędzane elektrycznie, takie same jak w instalacjach centralnego ogrzewania (CO) i CWU. Zakres wydajności czynnika i spadków ciśnienia w instalacjach solarnych jest raczej niewielki, toteż dobór wielkości pompy obiegowej nie stanowi większego problemu.

 

 

W rozbudowanych instalacjach zbudowanych z kilkunastu i więcej kolektorów stosuje się zewnętrzne przepływowe wymienniki ciepła. Zastępują one wewnętrzne wężownice w zbiornikach. Dzielą się one na dwie podstawowe grupy: wymienniki płytowe, wymienniki rurowe typu JAD. W technice solarnej swoje zastosowanie znalazły oba rodzaje wymienników. Wymienniki płytowe zbudowane są z kilku do kilkudziesięciu płyt, na których powierzchni następuje wymiana ciepła. Moc wymiennika zależy od liczby i wielkości płyt. Płyty wymiennika są tak połączone, że powstają dwa niezależne obiegi: pierwotny i wtórny. Każdy obieg posiada dwa króćce przyłączeniowe. Wymienniki mogą być lutowane lub skręcane. Znalazły one zastosowanie w układach solarnych o dużej mocy. Wymienniki rurowe typu JAD w swojej budowie tworzą splot rur gładkich lub karbowanych, stanowiących płaszcz wymiennika. Przepływ czynnika grzewczego następuje przez wężownicę, natomiast czynnik ogrzewany przepływa przeciwprądowo w płaszczu wymiennika.

 

Układ zabezpieczający

 

Instalacje solarne z pośrednim obiegiem kolektorowym wyposaża się w armaturę typową dla instalacji CWU i CO. Przed nadmiernym ciśnieniem zabezpiecza instalację naczynie wzbiorcze i zawór bezpieczeństwa, natomiast odpowietrznik zainstalowany w szczytowych fragmentach instalacji obiegu kolektorowego pozwala na dokładne jej odpowietrzenie. Pomiędzy wylotem z kolektorów a zbiornikiem montowany jest zawór zwrotny, który zapobiega ewentualnej odwrotnej cyrkulacji ciepłej wody w godzinach nocnych.

 

 

Elementy składowe instalacji solarnych łączy się za pomocą rurociągów wykonanych najczęściej z rur miedzianych izolowanych cieplnie. Stosowanie rur miedzianych w instalacjach wodnych praktycznie rozwiązuje problem trwałości. Łączenie ich wykonuje się przez lutowanie miękkim lutem cynowym, a dla większych średnic twardym lutem srebrnym. Wszystkie rurociągi powinny być izolowane materiałami o przewodności cieplnej 0,03 ÷ 0,04 W / mK i odporności na temperaturę powyżej 100 °C.

 

W tabeli podajemy przykładowe zestawy instalacji solarnych.

 

Aby powiększyć tabelkę naciśnij lewym przyciskiem myszki na tabelkę.